“Bahçelerde Açan Güller” ilahisi, tasavvufî sembollerle örülmüş, kalbe dokunan ve insanı manevî bir yolculuğa çıkaran nadide eserlerden biridir. Bu ilahide geçen gül, sıradan bir çiçek değil; aşkın, edebin, Resûlullah sevgisinin ve ilahî güzelliğin sembolüdür.

Tasavvuf geleneğinde gül denildiğinde çoğu zaman akla Muhammed (s.a.v.) gelir. Çünkü gül, hem zarafeti hem kokusuyla O’nun ahlâkını ve nurunu temsil eder. Bu ilahide bahçede açan güller, aslında gönül bahçesinde açan iman çiçekleridir.

bahçelerde açan güller ilahi sözleri

Bahçelerde açan güller Zikir eder o bülbüller
Seherlerde esen yeller Yaradanı zikrederler
Allah Allah Allah Allah dertlerime derman Allah
Kullarına şifa veren Lâ İlâhe İllallah
****
Akan sular dağlar taşlar Havadaki uçan kuşlar
Dalı yaprak hep ağaçlar sanki Rabbi zikrediyorlar
Allah Allah Allah Allah dertlerime derman Allah
Kullarına şifa veren Lâ İlâhe İllallah
****
Hayvanata kulak versen Sen bu yolda kemale ersen
İnsü cini bir dinlersen Yaradanı zikrederler
Allah Allah Allah Allah dertlerime derman Allah
Kullarına şifa veren Lâ İlâhe İllallah
****
Hak âşığı divaneler dönüp duran pervaneler
Şarkılardaki nağmeler Yaradanı zikrederler
Allah Allah Allah Allah dertlerime derman Allah
Kullarına şifa veren Lâ İlâhe İllallah

Gül Sembolünün Tasavvufî Anlamı

İlahide geçen “bahçe”, dünya ya da insanın kalbi olarak yorumlanabilir. Eğer kalp temizlenmiş, kibirden ve kinden arındırılmışsa; orada güller açar. Bu güller:

Peygamber sevgisidir

Allah aşkıdır

Edep ve tevazudur

Sabır ve teslimiyettir

Tasavvuf edebiyatında özellikle Yunus Emre ve Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî gibi büyük mutasavvıflar da gül sembolünü sıkça kullanmışlardır. Onlara göre gül, zahiren dikenlidir; ama asıl kokusu içindedir. Tıpkı insan gibi… Nefis dikenlerini aşan, hakikat kokusuna ulaşır.

İlahi Sözlerinin Manevî Yorumu

İlahinin sözlerinde genellikle şu temalar öne çıkar:

Özlem

Gül, sevgiliye duyulan özlemi temsil eder. Bu özlem dünyevî değil, ilahî bir özlemdir. Kulun Rabbine ve Peygamberine olan hasretidir.

Muhabbet

Bahçedeki güller ne kadar çoksa, gönüldeki muhabbet de o kadar çoğalır. İlahi, dinleyeni sevgi merkezli bir imana çağırır.

 Saflık ve Temizlik

Gülün saflığı, kalbin arınmışlığını simgeler. İlahi, kalbi temiz tutmanın önemini hatırlatır.

Duygusal Derinlik

Bu ilahi dinlendiğinde insanın içinde bir huzur yayılır. Çünkü sözler sadece kulağa değil, kalbe hitap eder. Gülün açması, aslında gönlün dirilişidir. Bahçe ise insanın iç dünyasıdır. Eğer kalp Allah sevgisiyle sulanırsa, orada hep güller açar.

“Bahçelerde Açan Güller” ilahisi; bir çiçekten yola çıkarak aşkı, özlemi ve teslimiyeti anlatır. Güller, Peygamber sevgisini; bahçe ise gönlü temsil eder. İlahi bize şunu hatırlatır:

Gül olmak için dikenle yaşamayı göze almak gerekir.
Aşkı bulmak için kalbi arındırmak gerekir.